lunes, 11 de junio de 2012

A caida libre


Hoxe vos vou falar do deporte extremo caída libre. A caída libre en paracaídas é unha das mellores experiencias extremas que unha persoa pode facer en toda a súa vida. A caída libre en paracaídas  é realizar un salto dende un avión que voa a máis de 4.000 metros. O paracaídas abre a 1500 metros, pero antes pódese realizar todo tipo de trucos. A caída libre dura aproximadamente un minuto e, a continuación, tense que abrir o paracaídas.
A caída libre comezou como un deporte militar e logo se converteu nun deporte de aire.
Este deporte produce a máxima vertiginosidade e adrenalina que unha persoa pode experimentar na súa vida.
A caída libre en paracaídas foi un deporte extremo só fai unhas décadas atrás, e agora co xurdimento do simulador de caída libre non é practicado moito.

Hoxe, os métodos de seguridade que existen para estos deportes extremos teñen mellorado a súa calidade e é moi probable que non axa riscos.
O risco existe en todos os deportes, pero como a xente ven que un salto de 4.000 metros é considerado altamente perigoso, pero realmente non, o paracaidismo se ten as medidas de seguridade necesarias é moi pouco probable que sexa un deporte que non pon a vida en risco perigo.
Espero que vos gustase esta entrada!
Feita por : Patricia García Rodríguez

domingo, 3 de junio de 2012

O MOTOCROSS

O motocross é un deporte de motociclismo que se desenrrola en circuítos sin pavimentar, con grandes saltos, onde os distintos participantes disputan unha carreira có obxectivo de finalizar en primeira posición na meta.
Este deporte mezcla a velocidade ca destreza necesaria para controlar a motocicleta diante das irregularidades que poida ter o terreo, con curvas pechadas, montículos, baches e cambios de rasante, e sobre unha superficie de terra que xeneralmente se atopa embarrada ca finalidade de evitar o perigo que supón o pó.
Todo isto fai que nas carreiras de motocross se vexan moitos saltos e derrapes.
O motocross pide moita resistencia e fortaleza física no piloto. Unha moto de cross de competición é capaz de desenrrolar unha aceleración en tramos curtos comparable aos mellores automóviles deportivos, pero non ten a comodidade de ir sentado e faise en terreno moi áspero ; esto deriva nun traballo constante de todos os músculos do corpo, en especial dos brazos e da espalda.
Existen campeonatos rexionais, nacionais e internacionais, que xeneralmente se disputan en varias categorías distintas según sexa a cilindrada dos motores e a edade dos pilotos.
No pasado, o cross country era unha típica carreira que se disputaba a pe ou a cabalo, atravesando o campo, usando sendeiros ou carreteiras secundarias. Nos primeiros anos de este século organizáronse algunhas carreiras deste tipo en moto.Da unión de Cross Country e moto naceu a denominación de motocross ou, simplemente, cross.
Feita por : Paula Pérez Rubinos.

jueves, 31 de mayo de 2012


SKATEBOARD
Hoxe bos bou falar do skateboarding. O Skateboarding é un deporte que consiste en deslizarse sobre unha táboa con rodas e realizar trucos, moitos deles levantando a táboa e facendo números e piruetas con ela no aire. Está relacionado co surf, cultura de rúa, co arte urbana, pero moitos skaters só patiñan en rúas ou prazas.
Este deporte foi desenvolvido a principios dos anos 1960, como un substituto para a táboa no chan, añadindo rodas para patíns. Un informe de 2002 para os deportes estadounidenses estimou que había 40,5 millóns de skaters en todo o mundo, 84% menores de 18 anos, dos cales 74% eran homes e 26% mulleres.
As táboas están feitas cunha madeira moi resistente. Hai tamén táboas de aluminio e fibra de vidro. As táboas utilizadas actualmente son o maple canadense.
As táboas teñen xeralmente de:
Lonxitude: Para as placas dos patín tradicionais 83 cm de lonxitude. A xente pequena debe escoller táboas máis curtas para obter mellor control.
Ancho: A anchura da maior parte dos patíns está entre 19-21 cm. As táboas máis anchas teñen maior estabilidade, equilibrio e control.
Forma: A maioría dos patíns teñen un nariz, cola e extremidades levantados.
Espero que bos gustase a miña entrada! Ata a próxima!
Feita por: Patricia Garcia Rodríguez.

domingo, 27 de mayo de 2012

Hola,  hoxe vos vou falar dun deporte extremo, como é chamado noso blog, o deporte do que vos vou a falar chámase montañismo. O montañismo trátase dun deporte que consiste en escalar por unha montaña sen caer en ningún momento. O montañismo din que é un deporte, pero os profesionais prefiren decir que para eles é un estilo de vida. Para realizar este deporte é necesario ter a alimentación necesaria, vestimenta necesaria, accesorios básicos que necesites e tamén o equipo de acampada. É un deporte con moito risco, porque non depende só do teu físico, se non das condicións metereolóxicas, como póden ser o vento, o frío, ou tamén o pouco nivel de osíxeno que pode haber en sitios con moita altura. Pode haber xente que lle guste polo rísco, pero sole ser moi raro; a case toda a xente que non lle gusta é precisamente por iso, polo rísco. A mín gústame un pouco pero creo que nunca o vou a practicar, porque dame moito medo. Bueno pues está é a entrada que fixen hoxe, espero que a nosos lectores lles guste moito. Esta entrada sobre o deporte extremo chamado monañismo ou alpinismo esta feita por Iago Seijo Rodríguez.

jueves, 24 de mayo de 2012

O ESQUÍ ACROBÁTICO

É unha proba deportiva de esquí, na que os esquiadores, maís ca súa velocidade, teñen que poñer a porba as súas habilidades sobre a neve. Existiron dúas grandes especialidades diferenciadas, el aerial, no que se efectúan saltos acrobáticos que son valorados por un xurado ; e o mogul, na que se descende por unha escarpada, pendente de neve plagada de baches e montículos (bumps), ao longo da que teñen que efectuar diversos saltos acrobáticos.
Esta modalidade de esquí empezou nos anos 1930, cando esquiadores noruegos empezaron a realizar acrobacias durante entrenamientos de esquí alpino y nórdico.
Máis tarde empezáronse a realizar exhibicións de esquiadores non profesionais nos Estados Unidos, dando forma ó que máis tarde se chamaría esquí acrobático, ou de estilo libre. O esquí aerial desenrolouse, maís ou menos sobre o ano 1950, polo medallista de ouro olímpico Stein Erikssen.
O esquí acrobático continuou a súa profesión ao longo dos anos 60 e 70. As normas das versións libres eran moi abertas, ou simplemente carecíase delas, sendo un deporte de alto risco, con frecuentes lesións de rodilla entre os deportistas profesionais.
A federación internacional de esquí recoñecen o esquí acrobático como deporte no ano 1979, e estableceu novos reglamentos e criterios de certificación de atletas e técnicas de salto, tratando de eliminar no posible os maiores perigos de risco das competicións. As primeiras series da copa do mundo disputáronse no ano 1980, e o primeiro campeonato mundial tivo lugar no ano 1996, en Tignes, Francia. O esquí acrobático foi un evento de demostración nos xogos olímpicos de calgary no ano 1988 a especialidade mogul ( nunha pista con múltiples montículos chamados - moguls ). Engadiuse ao programa olímpico nos xogos de 1992, e os aerial nos xogos de 1994.
Feita por : Paula Pérez Rubinos.

lunes, 21 de mayo de 2012

O Surf.

   Bos días, eu son Patricia e hoxe vos vou falar dun deporte extremo bastante coñecido, o surf.
O surf é un deporte extremo que consiste en desprazarse sobre as ondas do mar de pé sobre unha táboa adaptada para facer este deporte, dirixíndose cunhas pezas chamadas quillas situadas na parte inferior  traseira da táboa. Este deporte pode ser arriscado por posibles lesións que poden ser por non tomar as precaucións necesarias. Unha moza chamada Bethany Hamilton perdeu o seu brazo esquerdo tras un ataque de quenlla. Sen embargo, non hai un gran numero de lesións no surf. O uso da cinta ligada á táboa impide que as táboas dos propietarios que caen non choquen cos outros surfistas facéndoos caer.

   A dificultade deste deporte extremo é tanto en velocidade, como no tamaño e forma das ondas. As ondas apropiadas para navegar ao estilo do surf son as que evolucionan e rómpense facendo que a parede e a espuma diríxase cara a dereita ou a esquerda.
 Algunhas partes das ondas son:
Parede: Esta parte da onda e na que navega o surfista.
Brazo: A lonxitude da parte surfeable da onda.
Oco: Parte da onda na que se pode coller mais velocidade ao pasar sobre ela coa táboa.
Cresta: Parte superior da onda.
Espero que vos halla gustado a miña entrada, bicos e hasta a próxima.

Feita por: Patricia Garcia Rodríguez.